Return to the Black Shore

Για άλλη μια φορά απειλητικοί καπνοί σηκώνονται από την μαύρη ακτή και ψίθυροι ακούγονται ότι κάτι σκοτεινό ετοιμάζεται να αναδυθεί για μια ακόμα φορά από αυτό το καταραμένο μέρος. Τα περισσότερα factions της τότε Αιώνιας αδιαφορούν επιδεικτικά εφόσον γνώριζαν ότι οτιδήποτε και να συμβαίνει εκεί είναι αρκετά μακριά για να τους πλήξει άμεσα  και ούτε μπορούσαν να φανταστούν το μέγεθος της απειλής που θα προέκυπτε, εφόσον δεν είχαν έρθει ποτέ σε μια ανοιχτή σύγκρουση με την Μάστιγα, που τον τελευταίο καιρό δείχνει εξασθενημένη.

Οι μοναδικοί που γνωρίζουν πραγματικά τι μπορεί να σημαίνει ένα καινούριο ξέσπασμα της μάστιγας καθώς και τι είχε συμβεί στην πραγματικότητα στην μαύρη ακτή πριν μερικά χρόνια είναι η αυτοκρατορία του Ασημένιου Φοίνικα καθώς και το τάγμα των Έκπτωτων Αγγέλων. Αυτό άλλωστε δικαιολογεί και την αντίδραση τους. Ο άρχοντας του πολέμου της Αυτοκρατορίας Όλυξ Μιντάριος επανδρώνει 4 πλοία με πολεμιστές μάγους από τον Βόλο με επικεφαλής τον μόλις χρισμένο ιππότη διοικητή Sir Ethelrend Firetalon με σκοπό την έρευνα και καταστολή της Μάστιγας πριν να είναι πολύ αργά. Την ίδια στιγμή ο άρχοντας του Eaglestone Arandar Vanineth και διοικητής των Έκπτωτων στέλνει 5 πλοία επανδρωμένα με στρατιώτες του Eagleguard και επίλεκτα μέλη του τάγματος των Έκπτωτων Αγγέλων με επικεφαλής των άρχοντα διοικητή Helderon. Και οι δυο αποστολές αγνοούν πλήρως την ύπαρξη η μία της άλλης.

Καθώς τα πλοία του Eaglestone πλησιάζουν στην Μαύρη Ακτή βρίσκουν ήδη τις δυνάμεις της Αυτοκρατορίας να έχουν κατασκηνώσει στα παράλια και τα πλοία τους να έχουν αποκόψει οποιαδήποτε πιθανή είσοδο η έξοδο από την ακτή. Μια σύγκρουση μεταξύ τους φάνταζε σχεδόν αναπόφευκτη καθώς οι σχέσεις τους εδώ και χρόνια ήταν ταραγμένες και είχαν βρεθεί αμέτρητες φορές σε αντίπαλα στρατόπεδα, κάτι που ο Helderon γνώριζε καλά. Άλλωστε πριν μερικούς μήνες μια λανθασμένη γητεία του Nathaniel, Αρχιμάγου της Αυτοκρατορίας, σκότωσε τον Raphael Von Wrath, τον νόμιμο άρχοντα του Eaglestone και ιδρυτή του τάγματος των Έκπτωτων μπροστά στα μάτια του, ενώ τον είχαν διαβεβαιώσει ότι όλα θα πάνε καλά. Ενώ δίνει εντολές για σχηματισμό μάχης τον πληροφορούν ότι ένα από τα καράβια της Αυτοκρατορίας  σπάει το κλοιό και κατευθύνεται προς αυτούς έχοντας σηκώσει λευκή σημαία. Το μόνο που περνάει από το μυαλό του είναι ότι είναι άλλο ένα τέχνασμα των αντιπάλων του μόνο για να κερδίσουν χρόνο και να προετοιμαστούν καλύτερα για την επικείμενη μάχη εφόσον πιστεύει ότι απλά τους βρήκαν απροετοίμαστους. Η διαταγή του είναι να ελαττώσουν ταχύτητα τα πλοία τους και να αφήσουν το δικό του να προπορευτεί και να έρθει σε επαφή με το πλοίο που έχει σηκώσει την λευκή σημαία. Σε περίπτωση που παγιδευτούν θα διακινδυνεύσει μόνο το δικό του και τα υπόλοιπα σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μπορέσουν να τον ενισχύσουν καθώς οι υπόλοιπες ναυτικές δυνάμεις του εχθρού του βρίσκονται πολύ μακριά για να επέμβουν άμεσα. Τα πλοία πλησιάζουν και μέσα στην νύχτα παρατηρεί τον άντρα που στέκεται ολομόναχος στην πλώρη κρατώντας έναν λευκό μαντίλι. Η εμφάνιση του μαρτυρά έναν άνθρωπο ευγενούς καταγωγής και κατά κάποιον τρόπο το πρόσωπο του εκπέμπει μια αύρα ηρεμίας. Μια ηρεμία που κανένας δεν μπορεί να έχει όταν προετοιμάζεται για μάχη. Καθώς τα 2 πλοία πλέον είναι απέναντι το ένα στο άλλο ο άγνωστος άντρας ζητάει την άδεια του  Helderon για να επιβιβαστεί και να μιλήσει μαζί του. Σε ένδειξη καλής θέλησης αφήνει τα όπλα του πίσω και του ζητάει να μιλήσουν στην καμπίνα του. Ο Helderon δέχεται το αίτημα του άλλωστε του έχει κινήσει την περιέργεια όλη αυτή η καλή πρόθεση από έναν αξιωματικό της αυτοκρατορίας. Στην συνάντηση των πληροφορεί ότι ονομάζεται Ethelrend Firetalon ιππότης διοικητής του Ασημένιου Φοίνικα και ότι πιστεύει ότι και αυτός βρίσκεται εδώ για τον ίδιο λόγο. Του προτείνει μια προσωρινή ανακωχή και συσπείρωση των δυνάμεων τους και να αντιμετωπίσουν τον κοινό εχθρό, καθώς μια σύγκρουση μεταξύ τους αυτή την στιγμή μπορεί να αποβεί μοιραία για όλη την Αιώνια. Αναπάντεχα ο Helderon δέχεται. Καταλαβαίνει ότι ο άνθρωπος που έχει απέναντι του έχει αγνές προθέσεις και ότι θα πολεμήσει στο πλάι του με τιμή για τον κοινό τους σκοπό. Ότι δεν κατάφεραν οι κεφαλές των δυο πλευρών μετά από τόσα χρόνια αντιπαλότητας και ματωμένων συγκρούσεων τα κατάφεραν αυτοί οι 2 μέσα σε λίγα λεπτά.

Το επόμενο πρωί τους βρίσκει να έχουν στρατοπεδεύσει ο ένας απέναντι στον άλλο. Όλο το βράδυ οι δύο διοικητές αντάλλαζαν πληροφορίες και σχέδια μάχης για την αντιμετώπιση της Μάστιγας. Οι στρατιώτες του Ασημένιου Φοίνικα είχαν ήδη κάποιες συγκρούσεις με τα ανίερα πλάσματα που κατάφεραν τα κερδίσουν ενώ οι πιο έμπειροι μάγοι τους συγκέντρωναν πληροφορίες μέσω μαγικών τελετών και μελετώντας τον χώρο. Φτάσανε στο συμπέρασμα ότι η μαγεία του Νάιρελ, ενός μάγου που κατόρθωσε να μετατραπεί σε Lich πολλά χρόνια πριν, ενεργοποιήθηκε για άγνωστους λόγους, παρόλη την απουσία του καιρό τώρα από τον πύργο του, και μετέτρεψε τους νεκρούς σε πλάσματα της Mάστιγας. Μαρτυρίες των στρατιωτών του αναφέρουν και τέσσερις πολεμιστές οι οποίοι φαίνονται να τα διοικούν καθώς και ότι επιδεικνύουν μεγάλη επιδεξιότητα στην μάχη. Το σχέδιο του είναι να εξοντωθούν οι επικεφαλής των αντιπάλων με την ελπίδα ότι αν πεθάνουν τα υπόλοιπα πλάσματα θα νικηθούν πολύ πιο εύκολα. Ο Helderon συμφωνεί μαζί του πιστεύοντας ότι είναι η καλλίτερη δυνατή λύση. Μετά από ώρες προετοιμασιών και ενώ ο ήλιος έχει φτάσει στο πιο ψηλό του σημείο τα δύο στρατεύματα οδεύουν προς τον πύργο του Νάιρελ. Σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η κορυφή του πύργου αρχίζει να φαίνεται ανάμεσα από τα ψηλά δέντρα. Κάτι που φαίνεται να φέρνει αναταραχή στους στρατιώτες. Ενώ πλησιάζουν και η βλάστηση αραιώνει ξεπροβάλλει μπροστά τους ο μαύρος πύργος σε όλο του το μεγαλείο, περικυκλωμένος από μια τεράστια στρατιά απέθαντων πολεμιστών. Στο κεφαλόσκαλο του πύργου μπροστά από την κλειστή βαριά σιδερένια πόρτα του υπάρχουν οι τέσσερις πολεμιστές που ανέφερε ο Ethelrend, δυο άντρες και δυο γυναίκες βαριά εξοπλισμένοι σε σύγκριση με τους στρατιώτες του. Την στιγμή που τους αντικρίζουν από μακριά φαίνεται ότι προσπαθούν να αποκτήσουν και αυτοί πρόσβαση στον πύργο προσπαθώντας να γκρεμίσουν την πόρτα. Η προσπάθεια τους κόβεται απότομα από την παρουσία των εχθρών τους. Ο Ethelrend αναφωνεί γεμάτος ενθουσιασμό ότι δεν φτάσανε πολύ αργά και ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα να τους σταματήσουν εδώ. Το βούκινο του Ασημένιου Φοίνικα ηχεί σε όλο το δάσος και οι πολεμιστές μάγοι εφορμούν στην μάχη. Ένα δεύτερο βούκινο ακούγεται και τα λάβαρα των Έκπτωτων Αγγέλων σηκώνονται ανάμεσα στα δέντρα καθώς ο Helderon φωνάζει “Για τους Έκπτωτους! ” και τα στρατεύματα του αρχίζουν να ακολουθούν τους προσωρινούς συμμάχους τους.

Η σύγκρουση είναι σφοδρή. Τα πρώτα πλάσματα της μάστιγας κομματιάζονται από τις μαγικές λεπίδες του πολεμιστών του Ασημένιου Φοίνικα, ενώ οι στρατιώτες του Eagleguard έχουν κάνει με τις ασπίδες τους ένα απροσπέλαστο τοίχος δεξιά και αριστερά των μάγων πολεμιστών, απωθώντας οποιαδήποτε προσπάθεια των νεκροζώντανων να τους περικυκλώσουν. Άλλωστε το σχέδιο είναι σαφές, οι τέσσερις επικεφαλής πρέπει να πέσουν το γρηγορότερο δυνατό, και ήδη βρίσκονται μερικά μέτρα μπροστά τους σχεδόν αποκομμένοι από τους στρατιώτες τους. Μέσα σε λίγα λεπτά ο Ethelrend βρίσκεται μπροστά στις μαρμάρινες σκάλες και στην κορυφή τους οι τέσσερις στόχοι του να τον κοιτάνε σχεδόν με απάθεια. Αρχίζει να τρέχει πάνω στην σκάλα ενώ μια μικρή ομάδα των πολεμιστών του τον ακολουθεί και μέλη από τους συμμάχους του προσπαθούν να φτιάξουν ένα προστατευτικό τοίχος από ασπίδες γύρω από την σκάλα. Και τότε δέχεται το πρώτο πλήγμα. Νιώθει έναν οξύ πόνο στα πλευρά του. Καθώς γυρνάει τη ματιά του βλέπει την ξανθή νεκροζώντανη ανάμεσα σε αυτόν και έναν πολεμιστή του να χαμογελά ειρωνικά και να τους έχει καρφώσει με τα μαχαίρια της. Ο σύντροφος του Ethelrend σωριάζεται νεκρός πάνω στα σκαλοπάτια ενώ αυτόν τον σώζει η γητεία αυτοπροστασίας του καθώς και η αλυσιδωτή θωράκιση που φοράει. Και για πρώτη φορά βρίσκεται αυτός αποκομμένος και περικυκλωμένος από τους αντιπάλους του. Οι τρεις στρατηγοί της Μάστιγας αρχίζουν να κατεβαίνουν αργά τα σκαλοπάτια προς το μέρος του ενώ τραβάει από το θηκάρι του και το δεύτερο σπαθί του. Η ξανθιά κοπέλα που έχει πίσω του αρχίζει να γλείφει το αίμα από το μαχαίρι της και να κατευθύνεται και αυτή προς το μέρος του. Γνωρίζει ότι δεν έχει ελπίδες επιβίωσης μόνος του απέναντι σε αυτά τα πλάσματα αλλά αν η μοίρα του είναι να πεθάνει σήμερα πολεμώντας για τα ιδανικά της Αυτοκρατορίας, ας είναι. Αρχίζει να τρέχει ενάντια των τριών αντιπάλων του φωνάζοντας “Για την Αυτοκρατορία!” και το σπαθί του συγκρούεται με του πολεμιστή της μάστιγας ενώ πίσω του ακούει το χαιρέκακο γέλιο της κοπέλας με τα μαχαίρια. Ένα γέλιο που κόβεται απότομα καθώς η λεπίδα του σπαθιού του Helderon διαπερνά το πρόσωπο της και την ρίχνει νεκρή. Η εικόνα της νεκρής συντρόφισσα τους κάνει τα πλάσματα της Μάστιγας να λυσσάξουν. Με μια απότομη κίνηση ο πολεμιστής που ήδη έχει διασταυρώσει το ξίφος του με τον Ethelrend τον πετάει δίπλα στο κουφάρι της ξανθιάς πολεμίστριας ενώ ο Helderon δέχεται δυνατά και συνεχόμενα χτυπήματα πάνω στην ασπίδα που αρχίζει να λυγάει από τον πιο μεγαλόσωμο πολεμιστή της Μάστιγας, ενώ και οι δυο ακούνε την κοκκινόμαλλη μάγισσα να ψελλίζει κάτι σε μια άγνωστη για αυτούς γλώσσα και να εκτοξεύει με τρομακτική ακρίβεια πύρινες μπάλες εναντίον τους. Ο μαχητής του Φοίνικα ίσα που προλαβαίνει να κάνει στην άκρη για να αποφύγει τον σίγουρο θάνατο ενώ ο πολεμιστής των Έκπτωτων προτάσσει για άλλη μια φορά την ασπίδα του ενάντια τους. Η ασπίδα θρυμματίζεται κάτω από το βάρος που της ασκεί αυτό το παντοδύναμο ξόρκι αφήνοντας πίσω της λιωμένο μέταλλο πάνω στο χέρι του Helderon, τραυματίζοντας τον. Ο μεγαλόσωμος πολεμιστής της μάστιγας σηκώνει το τσεκούρι του για να αποτελειώσει τον τραυματισμένο αντίπαλο του. Λίγα δευτερόλεπτα πριν η λεπίδα ακουμπήσει το κεφάλι του ένα σπαθί το σταματά και δύο βέλη καρφώνονται στους ώμους του, κάνοντας το απέθαντο πλάσμα να ουρλιάξει από πόνο. Σηκώνοντας το βλέμμα του ο Helderon αντικρίζει τον Leonard, ένα από τα νεοαποκτηθείσα μέλη των Έκπτωτων, ενώ γυρνώντας το κεφάλι του διακρίνει τον Gulthas μερικά σκαλοπάτια πιο κάτω να οπλίζει ξανά το τόξο του με σκοπό να αποτελειώσει την δουλειά που ξεκίνησε. Άξαφνα το κοκκινόμαλλο κεφάλι της μάγισσας που έστεκε στην κορυφή της σκάλας προσγειώνεται δίπλα του καμένο. Πλέον στην κορυφή βρίσκετε μόνο ο Ethelrend με ένα ακέφαλο σώμα να καπνίζει.

Κατάφερε να αποκρούσει και να τρέψει σε φυγή τον πολεμιστή της Μάστιγας ενώ η γητεία φωτιάς του κατέστρεψε ολοσχερώς την μάγισσα. Πλέον είναι μπροστά στην πόρτα και ξέρει τι πρέπει να κάνει. Άλλωστε για αυτό ήρθε εδώ. Με ένα του νεύμα η πόρτα ασφαλίζει και το προστατευτικό ξόρκι καταρρέει. Πλέον είναι ελεύθερος να πάρει αυτό για το οποίο ήρθε. Μπαίνοντας μέσα στον πύργο περιπλανιέται αρκετή ώρα μέσα στους σκοτεινούς του διαδρόμους. Δεν ξέρει που βρίσκετε αυτό που αναζητά ούτε έχει ξανάρθει εδώ, αλλά κάτι σαν ένστικτο νιώθει να τον οδηγεί στον σωστό μέρος. Και άξαφνα μπροστά του βρίσκεται το αντικείμενο της αναζήτησης του. Ένα μεγάλο μαύρο ραβδί με μια κερασφόρα νεκροκεφαλή με μακριούς κυνόδοντες και στις κόγχες των ματιών της μεγάλα πράσινα διαμάντια τα οποία εκπέμπουν ένα ωχρό, αρρωστημένο πράσινο φως. Το χέρι του μηχανικά την κατεβάζει από τα δυο μεταλλικά της στηρίγματα στο κέντρο ενός πέτρινου κύκλου. “Τι αλαζονεία”, σκέφτεται. “Πόση εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κάποιος στον εαυτό του ώστε να αφήσει ένα τέτοιο αντικείμενο απροστάτευτο! Με ένα μοναδικό ξόρκι προστασίας στον πύργο του! Πίστευε ότι είναι τόσο δυνατός που κανείς δεν θα μπορούσε να μπει εδώ μέσα?” Ενώ αυτές οι σκέψεις τρέχουν στο μυαλό του έχει ήδη φτάσει στην έξοδο κρατώντας το ραβδί. Τους συλλογισμούς του διαλύει μια άξαφνη ησυχία. Μια ησυχία η οποία δεν θα έπρεπε να υπάρχει καθώς πριν λίγα λεπτά η μάχη μαινόταν έξω. Ανοίγοντας την βαριά μεταλλική πόρτα βλέπει τον ήλιο να ανατέλλει. “Αδύνατον! Μπήκα εδώ μέσα μεσημέρι. Και τώρα χαράζει! Πόσες ώρες βρίσκομαι εδώ μέσα;” Κατεβαίνει όσο πιο γρήγορα μπορεί τις σκάλες και κατευθύνεται προς το αιματοβαμμένο πεδίο μάχης για να φτάσει πίσω στην βάση του. Γυρνώντας πίσω στο στρατόπεδο αντικρίζει τους άντρες των Έκπτωτων σε διαμάχη με τους δικούς του. Όταν αναζητάει τον λόγο μαθαίνει από τον Leonard ότι ο Helderon απήχθη από τον τελευταίο πολεμιστή της Μάστιγας και η τύχη του αγνοείται. Του επιρρίπτει ευθύνες ότι το φταίξιμο ήταν δικό του. Παράτησε τα στρατεύματα και τους συμμάχους του μόνο και μόνο για να βρει το ραβδί. Ένα ραβδί που απαιτεί την άμεση παράδοση του στις δυνάμεις του Eaglestone καθώς αυτοί γνωρίζουν πως να το χρησιμοποιήσουν εναντίον της σκοτεινής απειλής που αντιμετωπίζουν. Ο διοικητής ιππότης της Αυτοκρατορίας όπως είναι φυσικό αρνείται και ισχυρίζεται ότι το αντικείμενο είναι ανίερο θα παραδοθεί μόνο στον Nathaniel με σκοπό την καταστροφή του. Και ενώ η διαφωνία κορυφώνεται και οι δυο πλευρές είναι έτοιμες για άλλη μια μάχη άξαφνα μέσα από το δάσος αρχίζουν να ξεπροβάλλουν στρατιώτες της μάστιγας περικυκλώνοντας την ακτή. Ανάμεσα τους ο τελευταίος εναπομείναντας στρατηγός τους κρατώντας τον πληγωμένο και αλυσοδεμένο Helderon. Η προσφορά του είναι απλή, την ράβδο σε αντάλλαγμα την ζωή του πληγωμένου πολεμιστή καθώς και την ειρηνική απομάκρυνση τους από την ακτή. Μια απόφαση που δυστυχώς ο Ethelrend δεν μπορεί να πάρει. Δεν μπορεί να διακινδυνεύσει την ασφάλεια όλης της Αιώνιας για να σωθεί ένας άντρας. Σηκώνοντας το σπαθί του διατάσσει γενική επίθεση και οι μάγοι πολεμιστές τρέχουν ενάντια τους. Οι δυνάμεις του Eagleguard και των Έκπτωτων μένουν πίσω σχηματίζοντας ακόμα μια φορά προστατευτικό  κλοιό γύρω από τα πλοία τους, που είναι άλλωστε η μοναδική έξοδος διαφυγής τους. Η μάχη εξελίσσεται γοργά και η Μάστιγα αυτή την φορά υπερτερεί αριθμητικά. Ο τελευταίος στρατηγός είχε φροντίσει να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα νέα πτώματα που είχαν δημιουργηθεί από την προηγούμενη μέρα. Απλά περίμενε στωικά μέχρι ο Ethelrend να απομακρυνθεί από τον πύργο ώστε να δημιουργήσει τους νέους του στρατιώτες. Το τέλος της μάχης βρίσκει της δυνάμεις του Ασημένιου Φοίνικα ηττημένες και τον διοικητή τους βαριά τραυματισμένο ενώ οι δυνάμεις των έκπτωτων έχουν περικυκλωθεί ολοκληρωτικά. Ο απέθαντος στρατηγός παίρνει από τον ημιλιπόθυμο Ethelrend την ράβδο και τινάζοντας την προς τον ουρανό επικαλείται τους νεκρούς συντρόφους του. Τρεις μεγάλες μαύρες σκιώδες σφαίρες τινάζονται κατακόρυφα πάνω από το δάσος και καταλήγουν πάνω στην ράβδο. Ένας δυνατός αέρας τινάζεται γύρω από τον στρατηγό της μάστιγας και ένα μαύρο σύννεφο τον καλύπτει. Σε λίγα δευτερόλεπτα και ενώ το σύννεφο σπάει από μέσα αποκαλύπτεται ένα νέο πλάσμα. Αρκετά γιγαντόσωμο με σαπισμένο πρόσωπο και μακριά δόντια και πράσινα φλεγόμενα μάτια. Η φωνή του θα ‘κανε και τους πιο γενναίους άντρες να λυγίσουν από φόβο καθώς ακούγεται απόκοσμη και σαν να προέρχεται από τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους που μιλάνε τέλεια συγχρονισμένα. Το πύρινο χέρι του σηκώνεται και κατευθύνεται προς τον αλυσοδεμένο Helderon με σκοπό να τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε αν δεν παραδίνονταν. Και ενώ το χέρι κατεβαίνει μια πύρινη σφαίρα χρυσού φωτός ανατινάζεται στο στήθος του νεογέννητου πλάσματος κι ακούγεται μια φωνή να λέει “Αρκετά”. Σηκώνοντας το βλέμμα του αντικρίζει τον λόρδο Arandar του Eaglestone που έχει ήδη τραβήξει από το θηκάρι του το Starfall ενώ από πίσω του στέκονται ιππότες του Eagleguard. Σε κοντινή απόσταση πλησιάζουν ενισχύσεις της αυτοκρατορίας, οδηγούμενες από τον ίδιο τον Olyx. Η κατάσταση φαίνεται αρκετά σοβαρή καθώς ακόμα και με τις ενισχύσεις που κατέφθασαν πριν λίγη ώρα η μάστιγα ακόμα υπερτερεί αριθμητικά και ο βασιλιάς της μάστιγας (τουλάχιστον έτσι αυτοαποκαλείται) μοιάζει ανίκητος. Τελικά ο Olyx μαζί με τον Arandar έρχονται σε συμφωνία μαζί του να επιστραφούν οι αιχμάλωτοι διοικητές και θα αποχωρήσουν ειρηνικά δίνοντας τον λόγο τους ότι κανένας στρατός ή μέλος των δυο ταγμάτων δεν θα επιστρέψει ποτέ στην μαύρη ακτή ότι και να συμβεί. Μια συμφωνία που ο αυτοαποκαλούμενος βασιλιάς δέχτηκε με χαρά. Οι δυο διοικητές σώθηκαν αλλά το ερώτημα είναι, με ποιο τίμημα στο μέλλον;